❓ تفاوت فعال‌سازی KMS و MAK چیست؟

در مدل‌های لایسنسینگ حجیم (Volume Licensing) مایکروسافت، دو روش اصلی برای فعال‌سازی سیستم‌عامل ویندوز و مجموعه آفیس وجود دارد: KMS و MAK. تفاوت بنیادین این دو در محل استقرار سرور فعال‌سازی و نحوه مدیریت تداوم لایسنس است. در حالی که KMS بر پایه یک زیرساخت داخلی و دوره‌ای عمل می‌کند، MAK مشابه لایسنس‌های معمولی عمل کرده و به سرورهای مستقیم مایکروسافت متصل می‌شود.

تکنولوژی KMS (Key Management Service)

روش KMS برای سازمان‌های متوسط و بزرگی طراحی شده است که دارای شبکه داخلی متمرکز هستند. در این مدل، شما لایسنس را روی سیستم‌های کلاینت وارد نمی‌کنید، بلکه یک سیستم را در شبکه به عنوان «میزبان KMS» پیکربندی می‌کنید.

• نحوه عملکرد: دستگاه‌های کلاینت در شبکه به جای تماس با مایکروسافت، به سرور KMS داخلی شما متصل می‌شوند.
• دوره زمانی (Expiration): فعال‌سازی KMS دائمی نیست. دستگاه‌ها باید حداقل هر ۱۸۰ روز یک‌بار با سرور داخلی ارتباط برقرار کنند تا اعتبار لایسنس آن‌ها تمدید شود. در صورت عدم دسترسی به سرور پس از این مدت، ویندوز به حالت غیرفعال (Grace Period) می‌رود.
• کف نصبی (Threshold): برای فعال شدن سرویس، مایکروسافت یک شرط تعداد دارد. سرویس KMS تنها زمانی شروع به کار می‌کند که حداقل ۲۵ کامپیوتر کلاینت (ویندوز ۷، ۱۰ یا ۱۱) یا ۵ دستگاه ویندوز سرور در شبکه موجود باشند.
• مزیت اصلی: مدیریت متمرکز و عدم نیاز به اتصال تک‌تک دستگاه‌ها به اینترنت.

تکنولوژی MAK (Multiple Activation Key)

کلید MAK یک شماره سریال واحد است که اجازه فعال‌سازی تعداد مشخصی دستگاه را می‌دهد. این روش شباهت زیادی به لایسنس‌های خرده‌فروشی (Retail) دارد اما در قالب قراردادهای سازمانی ارائه می‌شود.

• نحوه عملکرد: هر دستگاه پس از وارد کردن کد، مستقیماً از طریق اینترنت به سرورهای فعال‌سازی مایکروسافت متصل شده و تاییدیه دریافت می‌کند.
• ماندگاری فعال‌سازی: برخلاف KMS، فعال‌سازی با روش MAK دائمی است. یعنی دستگاه پس از یک بار فعال شدن، دیگر نیازی به اتصال مجدد به شبکه سازمانی یا سرورهای مایکروسافت برای حفظ لایسنس خود ندارد (مگر اینکه سخت‌افزار اصلی تعویض شود).
• محدودیت تعداد: هر کلید MAK دارای یک ظرفیت عددی است (مثلاً ۵۰۰ بار فعال‌سازی). پس از اتمام این سقف، کلید دیگر روی دستگاه جدید کار نخواهد کرد مگر اینکه سقف آن توسط مایکروسافت افزایش یابد.
• موارد استفاده: ایده‌آل برای لپ‌تاپ‌های پرسنل، کارمندانی که دورکاری می‌کنند، یا کامپیوترهایی که به ندرت به شبکه داخلی سازمان متصل می‌شوند.

مقایسه کاربردی در یک نگاه

نکات مهم در هنگام تهیه لایسنس برای کسب‌وکارها

هنگام خرید لایسنس‌های Volume Licensing (مانند موافقت‌نامه‌های Open Value یا Select Plus)، باید به یاد داشته باشید که مایکروسافت معمولاً هر دو نوع کلید را در پنل مدیریت لایسنس (VLSC) در اختیار شما قرار می‌دهد. انتخاب بین این دو کاملاً بستگی به توپولوژی شبکه و سیاست‌های امنیتی شما دارد:

• اگر سازمانی با سیستم‌های مستقر در یک ساختمان دارید که به ندرت جابه‌جا می‌شوند، KMS به دلیل خودکار بودن فرآیند و عدم نیاز به مدیریت تک‌تک کدها، گزینه بهتری است.
• اگر کارمندانی دارید که دائماً در سفر هستند یا شعب کوچکی دارید که لینک ارتباطی پایداری با مرکز ندارند، حتماً از MAK استفاده کنید تا از غیرفعال شدن ناگهانی ویندوز یا آفیس به دلیل عدم دسترسی به شبکه داخلی جلوگیری شود.
• تذکر درباره لایسنس‌های OEM: توجه داشته باشید که لایسنس‌های OEM که به صورت پیش‌فرض توسط سازندگان سخت‌افزار (مانند HP، Dell یا Lenovo) روی دستگاه‌ها نصب شده‌اند، ماهیتی متفاوت دارند و قابل تبدیل به مدل‌های مدیریتی KMS یا MAK به صورت مجزا برای کاربران نهایی نیستند. لایسنس‌های حجیم مذکور تنها برای ارتقا یا نصب روی دستگاه‌هایی است که از قبل دارای سیستم‌عامل واجد شرایط بوده‌اند.

در نهایت، برای سازمان‌های بسیار بزرگ با زیرساخت Active Directory، روش جدیدتری به نام ADBA (Active Directory Based Activation) نیز وجود دارد که فرآیند فعال‌سازی را حتی ساده‌تر از KMS انجام می‌دهد و دستگاه‌ها صرفاً با عضویت در دامین فعال می‌شوند.

هنوز پاسخ کامل نگرفتید؟

با کارشناسان مایکروسافت لایسنس هاب صحبت کنید و یک پیش‌فاکتور رسمی متناسب با نیاز سازمان خود دریافت کنید.